Geschiedenis

De naoorlogse geschiedenis van het Sint Catharinagilde Son

Deel 1: oktober 1946 t/m oktober 1949

In onze vorige vergadering is de wens geuit om uit de geschreven geschiedenis van ons gilde met enige regelmaat een bloemlezing te houden. Onze dekenschatbewaarder Martin heeft de notulen uit die tijd weer eens opgeduikeld. Ik heb de teksten gelezen. In die tijd waren ze karig met woorden. Ook niet van alle vergaderingen werd een verslag gemaakt. De verslagen waren zakelijk en kort. Maar het geeft wel een beeld van de tijdsgeest van weleer. Geschreven in het Nederlands van toen. Taal en zinsbouw uit die tijd zijn geevalueerd. Bij het lezen van de notullen kom je daar pas echt achter. Soms struikelje over zinsopbouw en schrijfwijzen. Herkenbaar maar toch net een tikje anders.

Nederland is 5 jaar getijsterd door oorlogsgeweld. Een periode die werd gekenmerkt door onderdrukking en geweld. De motor achter dit kwaad was Nazi Duitsland. Zij hebben jaren Europa bezet en overheerst. Op 17 september 1944 landde er een gealieerde bevrijdingsmacht in de Sonniuswijk. De 101 airborndivisie bevrijde Son en Breugel.

Het zou nog tot oktober 1946 duren voordat het Sint Catharinagilde haar eerste vergadering belegde in de zaal van Jos Coolen te Son. De eerste vergadering werd bezocht door 7 van de 10 gildebroeders.

CITAAT uit de eertse vergadering van 3 oktober 1946, nu dus z’n 70 jaren geleden.

Afbeelding 1

Afbeelding 2

In het kort wordt melding gemaakt van het verlies van alle gildebezittingen door brand in de boerderij bij H.J. Verhagen. Verder worden nog twee nieuwe gildebroeders aangenomen. Dit zijn Jan van Rijsel en Cor Verhagen tussen haakje wordt nog subtiel vermeld: “ met gelijken rechten en verplichtingen als de overige gildebroeders”. Door de voorzitter wordt nog “aangespoord tot het aanwerven van goede leden die den leeftijd van 18 jaar bereikt hebben en genegen zijn iets te presteren voor het gilde”. Dit is blijkbaar een probleem van alle tijden. Ook in onze tijd moet deze oproep regelmatig gedaan worden om ons gilde vitaal te houden. Om half elf sluit de voorzitter de vergadering.

Toen ik de eerste notulen had gelezen dacht ik: “zou er na zoveel jaren oorlog niet meer te vermelden zijn geweest op de eerste vergadering van ons gilde?”. Ik denk dat in hun nazit er nog veel gesproken is over het oorlogsgeweld, maar daar is niets over opgetekend.

In de tweede vergadering komt het teren aan de orde bij punt 4 van de agenda. Een belangrijk onderdeel van het jaarprogramma van het gilde. Ook de oorlogsjaren zij hierin duidelijk herkenbaar. De eerste jaren na de oorlog staan niet in het teken van grote overvloeden. Het gilde zit krap bij kas en kan zich geen dure teerdag veroorloven. Met enige creativiteit wordt dit opgelost. Dit blijkt uit het volgende citaat

CITAAT uit de vergadering van 8 november 1946, agendapunt 4.

Afbeelding 3

Afbeelding 4

En zo belanden we in de ‘boete plichtige’ vergadering van februari 1947, uiteraard weer in de zaal van Jos Coolen. Het betreft de jaarvergadering. De vergadering wordt geopend met de christelijke groet. De voorzitter wenscht allen een zalig nieuwjaar en spreekt uit dat hij hoopt dat voor allen 1947 een gelukkig voorspoedig jaar mogen zijn.

CITAAT uit de vergadering van 19 februari 1946, agendapunt 8.

Afbeelding 5

En dan blijkt maar weer eens hoe moeilijk het is om die geweren terug te krijgen. Tot op heden is het niet gelukt ze terug te krijgen of een compensatie te ontvangen om nieuwe aan te schaffen. De geweren zijn tijdens de oorlogsjaren in beslag genomen.

We gaan door met de vergadering van november 1947. Armoede troef bij het gilde goederen zijn schaars en toch moet er uitbundig geteerd worden vindt de vergadering. Wederom wordt er een creatieve oplossing gevonden

CITAAT uit de vergadering van 11 november 1947.

Afbeelding 6

Jullie hebben het vast nog niet gemerkt, maar tot heden is er nog in geen enkele notulen gerept over het koningsschieten. Ik heb ze allemaal gelezen, maar pas in de vergadering van augustus 1949 wordt voor de eerste keer gesproken over het koningsschieten. Bijna drie jaar na de eerste vergadering na de oorlog.

CITAAT uit de vergadering van 11 augustus 1949.

Afbeelding 7

Nu komt de aap uit de mouw, Geen geweren, geen koningsschieten. In die tijd geen kruisbogen zoals wij die nu kennen. Maar getracht wordt er iets op te vinden. Wat zal de oplossing zijn.

In de vergadering van november 1949 wordt het teren besproken en het koningsschieten. Bij het teren wordt besloten dat vrouwen welkom zijn. Elke gildebroeder mag dus zijn vrouw, zijn meisje, of zijn zus of vriendin aanwezig hebben. Uit de notulen bleek dat dit besluit niet zomaar tot stand kwam. Een druk gesprek vooraf waarbij men nogal van menig verschilde. Lid H. Verhagen was van oordeel dit dit voor leden nog wel eens eene flinke contributie verhoging ten gevolgen kon hebben. Geen unaniem besluit, er moest over gestemd worden.

En eindelijk een oplossing voor het koningsschieten.

CITAAT uit de vergadering van 10 oktober 1949.

Afbeelding 8

En dan belanden we al in het jaar des heren 1950. In dat jaar zal er vast een nieuwe koning bekend zijn. Maar daar kom ik de volgende keer op terug.

Ad Ras

Reacties zijn uitgeschakeld.